رشد نوزاد یک ساله

ضرب و شتم کودکان به عنوان نوعی نظم و انضباط، اثرات بلندمدتی جدی دارد. این نه تنها آزار جسمی است، بلکه می تواند باعث رفتار پرخاشگرانه در کودکان خردسال شود و بر رشد مغز تأثیر بگذارد.

تنبیه کردن فرزندتان یکی از چالش برانگیزترین وظایف فراتر از چند ماه اول مادری است. کودکان بدون شک با بزرگتر شدن، خواستارتر می شوند و مرزهای صبر شما را محک می زنند.

تعداد طغیان ها افزایش می یابد. والدین ممکن است در ابتدا سعی کنند با کودک خود استدلال کنند، اما اغلب اوقات، تنبیه به ضرب و شتم و استفاده از زور تبدیل می شود، زیرا آنها دیوانه وار برای کنترل فرزند خود تلاش می کنند.

می‌دانم که در گذشته، استفاده از تنبیه بدنی برای کودک راهی مؤثر برای تنبیه رفتار بد تلقی می‌شد.

اما، والدین عزیز، آیا می‌دانستید که آزار جسمی به‌عنوان نوعی از انضباط، پیامدهای منفی خاصی دارد که ممکن است تأثیر طولانی‌مدتی بر فرزند شما داشته باشد؟ و فراموش نکنید که چیزهایی مهمتر از نظم و انضباط نیز وجود دارد.

در اینجا برخی از حقایق مبتنی بر علم و تحقیقات اخیر در مورد این نوع تنبیه و تأثیرات تنبیه بدنی بر روابط والدین-کودک و رشد شناختی در کودکان کوچکتر آورده شده است.

پرونده علیه کتک زدن

بر اساس شواهد رو به افزایش، بسیاری از والدین این کلمه را درک نمی کنند که کتک زدن و سایر اشکال انضباط بدنی می تواند آسیب قابل توجهی به کودکان وارد کند.

دکتر ساندرا گراهام برمن، استاد روانشناسی و محقق اصلی آزمایشگاه خشونت و تروما کودکان دانشگاه میشیگان، می‌گوید: «این یک حوزه بسیار بحث‌برانگیز است حتی اگر این تحقیق بسیار گویا و بسیار واضح و ثابت در مورد تأثیرات منفی بر کودکان باشد. " «وقتی مردم ناامید می شوند، بچه هایشان را می زنند. شاید آنها از این واقعیت غافل هستند که گزینه های دیگری نیز وجود دارد.»

بر اساس تحقیقات متعدد، تنبیه بدنی، مانند کتک زدن، و سایر روش‌های ایجاد درد، با افزایش پرخاشگری، رفتار ضداجتماعی، آسیب‌های فیزیکی و مشکلات سلامت روان در کودکان مرتبط است. علیرغم این واقعیت که استقبال عمومی از تنبیه بدنی از دهه 1960 کاهش یافته است، بررسی ها نشان می دهد که دو سوم آمریکایی ها هنوز از سیلی زدن والدین به فرزندان خود حمایت می کنند.

با این حال، به گفته آلن کازدین، دکترای روانشناسی، استاد روانشناسی دانشگاه ییل و رئیس مرکز والدین ییل و کلینیک رفتار کودک، ضرب و شتم کارساز نیست. کازدین که در سال 2008 رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا بود، می‌گوید: «شما نمی‌توانید این عادت‌هایی را که نمی‌خواهید از بین ببرید.» داده‌ها نشان می‌دهند که تنبیه بدنی غیرضروری است. ما یک استراتژی موفق را کنار نمی گذاریم. ما پیشنهاد می کنیم که این یک ایده وحشتناک است که کار نخواهد کرد.

منبع: اینجا است.

ضرب و شتم کودکان به عنوان نوعی نظم و انضباط، اثرات بلندمدتی جدی دارد. این نه تنها آزار جسمی است، بلکه می تواند باعث رفتار پرخاشگرانه در کودکان خردسال شود و بر رشد مغز تأثیر بگذارد.

تنبیه کردن فرزندتان یکی از چالش برانگیزترین وظایف فراتر از چند ماه اول مادری است. کودکان بدون شک با بزرگتر شدن، خواستارتر می شوند و مرزهای صبر شما را محک می زنند.

تعداد طغیان ها افزایش می یابد. والدین ممکن است در ابتدا سعی کنند با کودک خود استدلال کنند، اما اغلب اوقات، تنبیه به ضرب و شتم و استفاده از زور تبدیل می شود، زیرا آنها دیوانه وار برای کنترل فرزند خود تلاش می کنند.

می‌دانم که در گذشته، استفاده از تنبیه بدنی برای کودک راهی مؤثر برای تنبیه رفتار بد تلقی می‌شد.

اما، والدین عزیز، آیا می‌دانستید که آزار جسمی به‌عنوان نوعی از انضباط، پیامدهای منفی خاصی دارد که ممکن است تأثیر طولانی‌مدتی بر فرزند شما داشته باشد؟ و فراموش نکنید که چیزهایی مهمتر از نظم و انضباط نیز وجود دارد.

در اینجا برخی از حقایق مبتنی بر علم و تحقیقات اخیر در مورد این نوع تنبیه و تأثیرات تنبیه بدنی بر روابط والدین-کودک و رشد شناختی در کودکان کوچکتر آورده شده است.

پرونده علیه کتک زدن

بر اساس شواهد رو به افزایش، بسیاری از والدین این کلمه را درک نمی کنند که کتک زدن و سایر اشکال انضباط بدنی می تواند آسیب قابل توجهی به کودکان وارد کند.

دکتر ساندرا گراهام برمن، استاد روانشناسی و محقق اصلی آزمایشگاه خشونت و تروما کودکان دانشگاه میشیگان، می‌گوید: «این یک حوزه بسیار بحث‌برانگیز است حتی اگر این تحقیق بسیار گویا و بسیار واضح و ثابت در مورد تأثیرات منفی بر کودکان باشد. " «وقتی مردم ناامید می شوند، بچه هایشان را می زنند. شاید آنها از این واقعیت غافل هستند که گزینه های دیگری نیز وجود دارد.»

بر اساس تحقیقات متعدد، تنبیه بدنی، مانند کتک زدن، و سایر روش‌های ایجاد درد، با افزایش پرخاشگری، رفتار ضداجتماعی، آسیب‌های فیزیکی و مشکلات سلامت روان در کودکان مرتبط است. علیرغم این واقعیت که استقبال عمومی از تنبیه بدنی از دهه 1960 کاهش یافته است، بررسی ها نشان می دهد که دو سوم آمریکایی ها هنوز از سیلی زدن والدین به فرزندان خود حمایت می کنند.

با این حال، به گفته آلن کازدین، دکترای روانشناسی، استاد روانشناسی دانشگاه ییل و رئیس مرکز والدین ییل و کلینیک رفتار کودک، ضرب و شتم کارساز نیست. کازدین که در سال 2008 رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا بود، می‌گوید: «شما نمی‌توانید این عادت‌هایی را که نمی‌خواهید از بین ببرید.» داده‌ها نشان می‌دهند که تنبیه بدنی غیرضروری است. ما یک استراتژی موفق را کنار نمی گذاریم. ما پیشنهاد می کنیم که این یک ایده وحشتناک است که کار نخواهد کرد.

منبع: اینجا است.