رشد نوزاد یک ساله

چراکه اغلب کودکان نسبت به خوابیدن مقاومت کرده و در این مسیر متوسل به فعالیت بیش از حد یا به قولی نق زدن و بی‌حوصلگی می‌شوند. با این حساب خواباندن کودک هم خودش نوعی هنر به حساب می‌آید که باید آن را آموخت.

کودکانی که برنامه خواب منظمی نداشته و دیر می‌خوابند، دچار عوارض مختلفی مانند اختلال در رشد، کاهش یادگیری، مشکلات تغذیه ای و... می‌شوند. کودکانی هم که شب‌ها زود می‌خوابند، از لحاظ عاطفی، ذهنی و جسمی سلامت بیشتری دارند.

خوابیدن در طول روز را محدود کنید: تا زمانی که کودک به زود خوابیدن عادت کند، فعالیت‌های بدنی کودک مانند بازی کردن در پارک، ورزش و... را در طول روز افزایش دهید و به او اجازه خوابیدن در طول روز را ندهید و با کاری سرگرمش کنید.

آرامش ایجاد کنید: اگر قبل از خواب میزان ترشح هورمون کورتیزول (هورمون استرس) در کودک بالا باشد، کودک نمی تواند بخوابد بنابراین با انجام برخی فعالیت ها مثل کم کردن نور خانه، ساکت کردن محیط و... او را پیش از رفتن به رختخواب آرام کنید.

از کتاب صوتی یا قصه‌گویی استفاده کنید: کودکان علاقه زیادی به شنیدن قصه دارند، می‌توانید قبل از خواب برای آنها کتاب قصه بخوانید و یا کتاب صوتی و نوار قصه بگذارید تا گوش دهند.

اجبار را از روی کودک بردارید: زمان خواب کودک به او بگویید"لازم نیست بخوابی، بلکه می توانی در تخت خودت استراحت کنی". وقتی جنبه اجبار برای خواب از بین برود، به او کمک می کنید تا آرام تر شود و دلهره هایش رفع شود. در واقع با این کار جلوی لجبازی کودک را می‌گیرید.

یک ساعت مشخص برای خواب تعیین کنید: با مشورت با کودک یک ساعت خواب برای او تعیین کنید و همواره کودک را سر یک ساعت مشخصی بخوابانید.

غذای سنگین به کودک ندهید: برخی از والدین فکر می‌کنند اگر کودک خود را سیر کنند او راحت به خواب می‌رود اما غذاهای سنگین و پرحجم روی خواب کودکان نوپا تاثیر بدی دارند. گرسنگی و شکم خالی نیز سبب بدخوابی و یا بدخوابی می‌شود.

ماساژ قبل از خواب را فراموش نکنید: برای آرام کردن کودکتان و ایجاد خواب عمیق و با کیفیت تر قبل از خواب او را کمی ماساژ بدهید. برای ایجاد شرایط مساعدتری برای خواب ماساژ دادن، نوازش کردن، تکان دادن آرام کودک مفید است.

شرایط اتاق خواب را مهیا کنید: به شرایط اتاق خواب و لباس کودک توجه کنید. لباس خواب کودک باید راحت باشد و اتاق او نباید خیلی گرم و یا خیلی سرد باشد. تاریکی و روشنی اتاق هم مهم است، اگر کودک از تاریکی می‌ترسد حتما یک چراغ خواب کوچک در اتاقش روشن بگذارید.

موانع خواب راحت کودک را برطرف کنید: از خواب بیدار شدن های مکرر، خر و پف کردن، مشکلات تنفسی در حین خواب و... از جمله مواردی هستند که در خواب فرزند شما اختلال ایجاد می کنند. گاهی اوقات عدم برخورداری از سلامت کامل باعث مشکلات مربوط به خواب می‌شود، مثلا گاهی بزرگی لوزه‌ها باعث خروپف می‌شود، بنابراین لازم است که ابتدا این موانع را برطرف کنید.

منبع: خبر گردون

ضرب و شتم کودکان به عنوان نوعی نظم و انضباط، اثرات بلندمدتی جدی دارد. این نه تنها آزار جسمی است، بلکه می تواند باعث رفتار پرخاشگرانه در کودکان خردسال شود و بر رشد مغز تأثیر بگذارد.

تنبیه کردن فرزندتان یکی از چالش برانگیزترین وظایف فراتر از چند ماه اول مادری است. کودکان بدون شک با بزرگتر شدن، خواستارتر می شوند و مرزهای صبر شما را محک می زنند.

تعداد طغیان ها افزایش می یابد. والدین ممکن است در ابتدا سعی کنند با کودک خود استدلال کنند، اما اغلب اوقات، تنبیه به ضرب و شتم و استفاده از زور تبدیل می شود، زیرا آنها دیوانه وار برای کنترل فرزند خود تلاش می کنند.

می‌دانم که در گذشته، استفاده از تنبیه بدنی برای کودک راهی مؤثر برای تنبیه رفتار بد تلقی می‌شد.

اما، والدین عزیز، آیا می‌دانستید که آزار جسمی به‌عنوان نوعی از انضباط، پیامدهای منفی خاصی دارد که ممکن است تأثیر طولانی‌مدتی بر فرزند شما داشته باشد؟ و فراموش نکنید که چیزهایی مهمتر از نظم و انضباط نیز وجود دارد.

در اینجا برخی از حقایق مبتنی بر علم و تحقیقات اخیر در مورد این نوع تنبیه و تأثیرات تنبیه بدنی بر روابط والدین-کودک و رشد شناختی در کودکان کوچکتر آورده شده است.

پرونده علیه کتک زدن

بر اساس شواهد رو به افزایش، بسیاری از والدین این کلمه را درک نمی کنند که کتک زدن و سایر اشکال انضباط بدنی می تواند آسیب قابل توجهی به کودکان وارد کند.

دکتر ساندرا گراهام برمن، استاد روانشناسی و محقق اصلی آزمایشگاه خشونت و تروما کودکان دانشگاه میشیگان، می‌گوید: «این یک حوزه بسیار بحث‌برانگیز است حتی اگر این تحقیق بسیار گویا و بسیار واضح و ثابت در مورد تأثیرات منفی بر کودکان باشد. " «وقتی مردم ناامید می شوند، بچه هایشان را می زنند. شاید آنها از این واقعیت غافل هستند که گزینه های دیگری نیز وجود دارد.»

بر اساس تحقیقات متعدد، تنبیه بدنی، مانند کتک زدن، و سایر روش‌های ایجاد درد، با افزایش پرخاشگری، رفتار ضداجتماعی، آسیب‌های فیزیکی و مشکلات سلامت روان در کودکان مرتبط است. علیرغم این واقعیت که استقبال عمومی از تنبیه بدنی از دهه 1960 کاهش یافته است، بررسی ها نشان می دهد که دو سوم آمریکایی ها هنوز از سیلی زدن والدین به فرزندان خود حمایت می کنند.

با این حال، به گفته آلن کازدین، دکترای روانشناسی، استاد روانشناسی دانشگاه ییل و رئیس مرکز والدین ییل و کلینیک رفتار کودک، ضرب و شتم کارساز نیست. کازدین که در سال 2008 رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا بود، می‌گوید: «شما نمی‌توانید این عادت‌هایی را که نمی‌خواهید از بین ببرید.» داده‌ها نشان می‌دهند که تنبیه بدنی غیرضروری است. ما یک استراتژی موفق را کنار نمی گذاریم. ما پیشنهاد می کنیم که این یک ایده وحشتناک است که کار نخواهد کرد.

منبع: اینجا است.